تشویق کودک به خودکفایی

تکنیکهای عملی تشویق کودک به خودکفایی :

1. به کودکان حق انتخاب بدهید :                                                                                    « دوست داری امروز شلوار خاکستری پات کنی یا شلوار قرمز »
2. به تلاش و پشتکار آنها احترام بگذارید :                                                                        « باز کردن در بطری می تونه کار سختی باشه ٬ اما بعضی وقتها اگه با یه قاشق به درش ضربه بزنی به بازشدنش کمک می کنه »                                                          توجه 1 : باید گفت « کار راحتی نیست یا می تونه کار سختی باشه » نه اینکه  انجامش بده اینکار خیلی راحته .                                                                                         توجه 2 : بجای کمک کردن مستقیم استفاده از جمله « گاهی اوقات اگه ... کمک می کنه .... »
3. از پرسشهای زیاد اجتناب کنید :                                                                                   « خوشحالم می بینمت به خونه خوش اومدی »
4. در پاسخ دادن به سوالات آنها شتاب نکنید :                                                                 « سوال جالبیه ٬ خودت چی فکر می کنی ؟ »
5. راه حلهای خارج از محیط خانه را به آنها نشان دهید :                                                 « شاید صاحب مغازه حیوانات خانگی بتونه راهنمایی کنه »
6. حس امیدواری آنها را از بین نبرید :                                                                            « پس داری به این فکر میکنی که در نمایش نقش اول رو بازی کنی » یا « بسیار خوب پس داری به شغل مهندسی فکر میکنی ؟ »
7.  

روشهای دیگر برای تشویق کودکان به خودکفایی :

1. بگذارید او مالک بدن خود باشد :                                                                                از کنار زدن موهای او خودداری کنید. خاک لباسهایش را نتکانید . یقه لباسش را مرتب نکنید . برای بچه ها این نوع محبتهای شما درست مانند بی اجازه وارد شدن به حریم شخصی آنهاست .
2. خود را به جرئیات زندگی او نزدیک نکنید :                                                                   « چرا وقتی می نویسی صورتت رو اینقدر نزدیک کاغذ میبری؟ یا موهاتو از جلوی چشمات بزن کنار ... »
3. در مقابل کودک از او صحبت نکنید هر چه قدر هم که کم سن باشد :                           « اون خجالتیه یا اون عاشق مردمه همه باهاش دوست هستن » وقتی کودکان می بینند و می شنوند که به این شکل موضوع بحث قرار گرفته اند خود را اشیایی در اختیار والدین می بینند .
4. بگذارید کودک خودش پاسخ بدهد :                                                                         نشانه واقعی احترام گذاشتن به کودک این است که به کسی که سوال می کند بگویید : « تینا خودش می تونه به شما بگه . اون این چیزها رو بهتر می دونه »
5. به آمادگی نهایی کودک احترام بگذارید :                                                                    « من که اصلا نگران این موضوع نیستم چون میدونم وقتی کاملا آمادگیشو پیدا کردی می تونی بری تو آب و شنا کنی » یا « اگه واقعا تصمیم بگیری ٬ دیگه دست از مکیدن انگشتت برمی داری » یا « یکی از همین روزها تو هم میتونی درست مثل بابا و مامان از دستشویی استفاده کنی »
6. مراقب اثرات « نه »  گفتن های زیاد باشید :                                                             نه به معنی اعلان جنگ است ٬ یک حمله مستقیم به حس استقلال و خودکفایی آنها .